Pytanie wraca przy każdym remoncie w bloku bez windy i przy każdej wymianie okna balkonowego na piętrze. Odpowiedź brzmi: da się, tylko prawie nigdy nie tą drogą, którą się początkowo zakłada.
Szyba zespolona do dużego okna balkonowego o wymiarach 1,5 na 2,2 metra, w wersji trzyszybowej z tafli po 4 mm, waży około 100 kg. To teoretycznie do udźwignięcia przez dwóch ludzi. Problem nie polega na masie, tylko na geometrii.
Bieg schodów w typowym bloku ma szerokość 110 do 120 cm, a półpiętro wymaga obrotu o 180 stopni. Tafla o przekątnej ponad 2,6 metra fizycznie nie da się obrócić w tej przestrzeni, niezależnie od tego, ilu ludzi ją niesie. Do tego dochodzą poręcze, skrzynki elektryczne i drzwi do mieszkań otwierające się na klatkę.
Nawet jeżeli uda się przecisnąć, konsekwencje są zwykle trzy: obtłuczona krawędź tafli, poobijane ściany na całej trasie i przeciążone kręgosłupy. Krawędź szkła jest jego najsłabszym miejscem, a uderzenie o próg albo o poręcz potrafi zainicjować pęknięcie, które ujawni się dopiero po tygodniach.
Przez otwór okienny, z zewnątrz. To rozwiązanie domyślne i najczęściej najtańsze. Żuraw podaje taflę bezpośrednio do okna, ekipa przejmuje ją od środka. Szkło nie dotyka budynku aż do momentu osadzenia. Warunkiem jest miejsce, w którym może stanąć maszyna, oraz otwór większy od tafli po wyjęciu skrzydła.
Przez balkon. Wariant wygodniejszy, bo balkon daje ekipie miejsce do przejęcia ładunku i odstawienia go. Przy oknach balkonowych zwykle i tak jest to naturalna droga.
Windą towarową albo dźwigiem zewnętrznym. Rozwiązanie stosowane przy dużych wymianach w budynkach wielorodzinnych, gdy elementów są dziesiątki. Przy pojedynczej szybie nieopłacalne, bo koszt postawienia urządzenia przewyższa koszt podania żurawiem.
Wybór zależy od tego, gdzie może stanąć maszyna, a nie od masy tafli.
Jeżeli budynek ma dojazd od strony okna, wystarczy żuraw samochodowy. Zasięg rzędu szesnastu metrów obejmuje bez problemu trzecie i czwarte piętro, a maszyna stoi na ulicy albo na parkingu.
Jeżeli okno jest od strony podwórka albo elewacji bez dojazdu, wchodzi mini żuraw gąsienicowy o szerokości 1,20 m, który przejedzie przez bramę i stanie pod samą ścianą.
Jeżeli szyba ma trafić do lokalu na parterze albo na antresolę wewnątrz budynku, najlepszy jest manipulator do szkła o szerokości 830 mm, wjeżdżający przez zwykłe drzwi.
Cztery rzeczy, wszystkie do zmierzenia taśmą w kwadrans.
Wymiary otworu w świetle, koniecznie po wyjęciu skrzydła, a nie z ramą. To najczęstszy błąd. Pamiętaj o parapecie wewnętrznym, który zwęża przejście od dołu.
Wymiary i masę tafli. Masę policzysz sam: powierzchnia w metrach kwadratowych razy sumaryczna grubość szkła w milimetrach razy 2,5. Sumaryczna grubość to suma tafli w pakiecie, bez przestrzeni międzyszybowych.
Gdzie może stanąć maszyna i jak daleko jest stamtąd do okna. To najważniejsza liczba, bo udźwig żurawia maleje wraz z odległością od osi obrotu.
Co znajduje się nad trasą podnoszenia. Linie napowietrzne, gałęzie, balkony, okapy, wysięgniki reklamowe.
Samo podanie jednej tafli na piętro to kilkanaście minut. Cały pobyt maszyny, razem z rozłożeniem podpór i złożeniem, zwykle mieści się w godzinie do dwóch, jeżeli ekipa jest gotowa i okno przygotowane.
Formalności pojawiają się wtedy, gdy maszyna musi stanąć na drodze publicznej. Wtedy potrzebne jest zezwolenie na zajęcie pasa drogowego, a czas jego uzyskania różni się między gminami. W Gdańsku wniosek składa się co najmniej miesiąc przed planowanym terminem. Szczegóły opisaliśmy w poradniku o zajęciu pasa drogowego. Jeżeli maszyna staje na terenie prywatnym, żadne zezwolenie nie jest potrzebne.
Uczciwie: są sytuacje bez rozwiązania sprzętowego. Okno wychodzące na zamknięty dziedziniec dostępny wyłącznie przez budynek. Elewacja nad przewiązką albo nad wodą. Tafla większa od otworu, przez który ma wejść. W takich przypadkach zostaje demontaż większego fragmentu stolarki albo zmiana podziału szklenia i lepiej dowiedzieć się o tym przed zamówieniem szyby, a nie po.
Czy szyba może wejść przez balkon zamiast przez okno?
Zwykle tak i często jest to wygodniejsze, bo balkon daje ekipie miejsce do przejęcia i odstawienia elementu. Warunkiem jest wysokość balustrady i możliwość jej ominięcia przy wprowadzaniu tafli.
Kto wyjmuje skrzydło okienne?
Ekipa montażowa albo stolarz. My tego nie robimy, bo to praca stolarska, ale warto umówić ją na tę samą godzinę, żeby maszyna nie czekała.
Czy da się podać szybę do mieszkania, w którym nikt nie mieszka?
Musi być ktoś, kto ją przejmie w środku. Elementu nie da się położyć na parapecie i zostawić, a przy dużych taflach potrzeba dwóch osób po stronie odbierającej.
Ile kosztuje takie podanie?
Zależy od maszyny, czasu na miejscu, dojazdu i tego, czy potrzebne jest zezwolenie na zajęcie pasa. Rozpisaliśmy składniki na stronie od czego zależy cena wynajmu. Wycena jest bezpłatna.
Czy podniesiecie samą szybę bez ramy?
Tak, do tego służy chwyt podciśnieniowy. Przy szkle powlekanym i lustrach stosujemy talerze bezsilikonowe, które nie zostawiają odcisków na powierzchni.
To dwie zupełnie różne operacje i warto je rozdzielić przy planowaniu.
Pojedyncza szyba, na przykład po stłuczeniu, to zwykle jeden przyjazd na godzinę do dwóch. Stara tafla schodzi, nowa wchodzi, można to zrobić przy tej samej wizycie.
Wymiana całej stolarki w mieszkaniu albo w domu to kilkanaście elementów i wtedy liczy się organizacja. Najtaniej wychodzi, gdy wszystkie stare okna są wcześniej wyjęte albo przygotowane, a nowe rozpakowane i ustawione w kolejności montażu, kondygnacjami. Wtedy żuraw pracuje ciągiem, zamiast czekać między elementami.
Przy wymianie warto od razu ustalić odbiór starych szyb, bo skoro maszyna i tak jest na miejscu, stare tafle schodzą przy tej samej wizycie i nie zostają na podjeździe.
Te dwa przypadki różnią się na tyle, że warto je omówić osobno.
W bloku problemem jest zwykle dostęp do elewacji i miejsca postojowe. Żuraw musi stanąć na drodze wewnętrznej albo na parkingu, co często wymaga uzgodnienia ze spółdzielnią lub wspólnotą, a czasem czasowego wyłączenia miejsc. Warto ustalić wcześniej, kto to załatwia. Jeżeli teren należy do spółdzielni, procedura jest inna i zwykle szybsza niż zajęcie pasa drogowego, ale trzeba to sprawdzić przed, a nie w dniu montażu.
Dochodzi kwestia sąsiadów. Stanowisko wymaga wolnej przestrzeni, a samochody stojące pod blokiem należą do ludzi, którzy o niczym nie wiedzą. Kartka na klatce dwa dni wcześniej rozwiązuje ten problem taniej niż jakiekolwiek negocjacje w dniu prac.
W domu jednorodzinnym dostęp jest zwykle prostszy, ale pojawia się inne pytanie: czy da się pracować bez wjeżdżania na posesję. Zasięg rzędu szesnastu metrów przy żurawiu samochodowym obejmuje sporą część typowej działki, więc przy oknie od frontu praca z ulicy jest zwykle możliwa. Przy oknie od strony ogrodu trzeba albo wjechać, albo pracować z większego dystansu przy niższym udźwigu.
Uczciwie, bo lepiej wiedzieć wcześniej.
Nie podamy szyby do mieszkania, którego okno wychodzi na zamknięty dziedziniec dostępny wyłącznie przez budynek. Nie podamy elementu większego od otworu, przez który ma wejść. Nie zjedziemy maszyną po schodach do piwnicy. Nie będziemy pracować pod linią energetyczną w strefie, której nie wolno naruszyć.
W każdym z tych przypadków mówimy o tym przed przyjazdem, na podstawie zdjęć i wymiarów. Nie jeździmy po to, żeby stwierdzić na miejscu, że się nie da.
Podaj masę najcięższego elementu, wysokość lub kondygnację i odległość od miejsca postoju do miejsca docelowego. Wycena jest bezpłatna. Zadzwoń +48 600 021 399 albo napisz na biuro@winstall.pl.
Podaj masę najcięższego elementu, wysokość lub kondygnację i odległość od miejsca postoju do miejsca docelowego. Wycena jest bezpłatna.
